تو هم می توانی

هنگامی که فکر می کنی به آخر خط رسیده ای!!

درها بسته شده است و روزنه ای وجود ندارد، نوری نیست، اکسیژن تمام شده!!

جاده  روبرو و پل های پشت سر ویران شده است.

همچو شمعی باش که در عمق تاریکی می درخشد، با همه وجود.

همچو قلبی باش که در سینه ای مجروح تپیدنش را ادامه می دهد.....

بدان که تو تنها نیستی....

هر انسانی اگر دوست من نیست، دشمنم هم نیست

اینان همه معلمان من هستند.

امام حسن(ع) : سالم ترین دلها، دلی است که از شبهه ها پاک باشد

واکنش مثبت

آیا تا کنون از خود پرسیده اید؟ چرا گروهی از انسان ها بر مشکلات و موانع و ناهمواری های زندگی غلبه کرده و به اوج قله های موفقیت صعود می کنند و گروهی دیگر مغلوب سختی ها و ناملایمات می شوند و از پای در می آیند؟

چرا افرادی پیوسته برنده و سربلند هستند و گروهی با شکست و ناکامی مواجه اند؟

و از همه مهم تر این که، چرا موانع و تندی های روزگار گروهی را سرسخت و توانا و آبدیده می کند، برخی دیگر را ذلیل و بی چاره و ناتوان؟

واکنش مثبت در برابر موانع و ناملایمات، هرچند ممکن است در کوتاه مدت اثر نبخشد ولی در بلندمدت نتایج مثبت و سازنده آن شکوفا خواهد شد.  از طرف دیگر واکنش های منفی ممکن است همچون مسکن در کوتاه مدت مسائل را به ظاهر حل کند اما بعدها موجب بروز مشکلاتی جدی تر خواهد شد.

برنده ها پذیرفته اند که هر انسان زنده مشکل دارد، هر مشکل فرصتی است مغتنم برای پیشرفت و کسب موفقیت.

 مشکلات، انسان های با اراده را صیقل می دهد و به موفقیت نزدیک تر می کند. چراکه آنان از موانع و سنگ های بین راه پله می سازند.

هنوز دیر نشده است

توجه داشته باشید میزان موفقیت شما به این بستگی دارد که تا چه حد می توانید از انجام کارهایی که در زندگی شما اهمیتی ندارد، بگریزید.

سن و سال شما، یا این که تا کنون با زندگی خود چه ها کرده اید و چه ها نکرده اید مهم نیست. طلبیدن طرح الهی همواره می تواند کمک تان کند تا شما را به سوی والاترین موهبت ها بکشاند.

طلبیدن مشیت الهی هرگونه احساس آشفتگی و تردید را از بین می برد و خطاها را می زداید و از همه مهم تر به شما آرامش می بخشد.

همواره به یاد داشته باشید که «آنچه در ملکوت مقدر نشده باشد، در هیچ کجا رخ نمی دهد».

وقتی برای کودکان «عافیت» و «عاقبت به خیری» را بطلبید، به شیوه ای شهودی به سوی آن هدایت می شوند. به همین دلیل در اسلام ارزش زیادی برای دعای پدر و مادر در حق فرزندان قائل شده اند.

وقتی طرح الهی را می طلبید، خودتان را برای هرگونه دگرگونی آماده کنید.

ببخش تا بخشیده شوی

قلب و ذهن خود را از هرگونه احساس نفرت، خصومت و پلیدی بزدایید تا نور و معرفت الهی در آن جای گیرد.

هرگز با رهایی  عاطفی چیزی را از دست نمی دهید. بالعکس، برای تجلی موهبت های عظیم تر راه می گشایید، آن هم بدون حس تملک یا سلطه جویی و وابستگی و دلبستگی.

اگر عبارات تاکیدی ویژه عفو و بخشایش را بر زبان آورید، در انجام آن موفق می شوید.

ندا در دهید که « شما دیگران را می بخشید» ذهن نیمه هوشیار (ضمیر برتر یا همان ضمیر ناخودآگاه) آن ها مشتاق عفو و بخشایش شماست.

الهی، از تو برای همسایه مان که (احتمالا) نان ما را ربود، نان! برای یارانی که (شاید) دل مارا شکستند، مهربانی! برای عزیزانی که روح ما را آزردند، بخشش! و برای خویشتن خویش، آگاهی و عشق می طلبم.

امام علی (ع) فرموده اند: «ببخش و تنگ مگیر که بر تو تنگ گیرند».

گذشت و بخشش زمینه ساز دریافت موهبت

رسول خدا(ص): بر شما باد گذشت، زیراجز بر عزت بنده نمی افزاید، پس از یکریگر گذشت کنید تا خداوند شمارا عزت بخشد.

دیگران را ببخشید و عفو کنید. عفو و بخشایش آسان تر از آن است که می پندارید.

همچنان که بزرگان ما فرموده اند، «در عفو لذتی است که در انتقام نیست»

حضرت علی(ع) نیز در این باره فرموده اند: «آن که انتقام می کشد یک روز خوش حال است و آن که می بخشد یک عمر مسرور خواهد بود».

چشم پوشی از خطای دیگران و عفو و بخشش آنان، قبل از این که به سود خطاکننده باشد، موجب بزرگی و آرامش عفوکننده می باشد.

پاکیزگی درونی

باید هر روز آرام در گوشه ای خلوت بنشینید و در دلتان تکرار کنید:

«من از نظم الهی سرشارم، زندگی وجهانم اکنون از نظم الهی لبریز است!»

کار دیگری که باید انجام دهید، این است که از چیزها و اوضاع و شرایط و حتی افرادی که می خواهید از زندگی تان حذف کنید، فهرستی تهیه نمایید. (دوستانی که وقتتان را بیهوده هدر می دهند فراموش نکنید)

همراه با تمیزکردن گنجه ها و کمدها، زندگی تان را نیز از هرجهت پاک و منزه کنید. خلاصه این که درونتان را از هرگونه پلیدی و ناهنجاری، کینه و نفرت، بخل و حسادت و انتقام جویی پاک کنید، آن گاه آماده دریافت پاک ترین موهبت های الهی خواهید شد.

پالایش ذهن برای ایجاد توانگری

نظافت یا پالایش، نخستین گام توانگری و موفقیت است. بدون پالایش ذهنی، نمی توان در عالم محسوس به توانگری پایدار ورضایت بخش رسید.

برای تجلی توانگری راستین، باید خود را از شر آنچه نمی خواهید داشته باشید خلاص کنید تا برای آنچه می خواهید جا(فضا) بگشایید.

به عبارت دیگر برای کسب توانگری، نخست باید خلاء ایجاد کرد.

با تمیز کردن انبار و گاراژ  و اتاق ها و غیره... در ذهن نیمه هوشیارتان (ضمیر ناخودآگاه) اعتقادی راسخ ایجاد می کنید که موجب نظافت و نظم و ترتیب زندگی تان می شود و برای تان توانگری می آفریند. در کنار ایجاد خلاء و بیرون ریختن آنچه لازم ندارید و نظم و ترتیب چیزها باید مدام عبارت «نظم الهی» را تکرار کنید. به زودی شما هم به این نتیجه خواهید رسید که «تکرار عبارات تاکیدی غوغا می کند»

فقر فضیلت نیست!

به بهترین چیزها فکر کنید. مرتب به دوستان خود بگویید که از هر جهت عالی هستید. به خانواده خود اطمینان دهید که به آن ها ایمان دارید و عاشقشان هستید و به آن ها افتخار می کنید و از خودتان بهترین انتظارها را داشته باشید.

تصور کنید بهترین لحظه در انتظار شماست و هرچه تا کنون انجام داده اید صرفا ایجاد آمادگی برای آن لحظه است.

این را هم در نظر داشته باشید که برای دستیابی به ثروت و دارایی  بهتر است در بعضی از باورهای خود تجدید نظر کنید.

باید از این عقیده که فقر فضیلتی اخلاقی و معنوی است، دست بکشید. توانگری و دارایی برای رشد و کمال معنوی ضرورت دارد، زیرا به آدمی این آزادی و مجال را می دهد تا بدون دل نگرانی درباره امور مالی و درگیری های روز مره زندگی ، متوجه شکوفایی معنوی باشد.

دیگر نگویید که «پول چرک کف دست است» بلکه بگویید پول و ثروت نیز یکی از نعمت ها و موهبت های خداوند است که با مهربانی در اختیار انسان قرار داده شده است. از طرفی مگر نه این که خداوند قادر، ابتدا طبیعت و نعمت های نهفته در آن را آفرید، سپس اقدام به خلقت بشر نمود.

قدرت تفکر

اولین راه آفرینش ذهنی توانگری این است که باید بپذیریم «توانگری زاییده نیروهای ذهنی و مادی است». برای ایجاد توانگری در زندگی ابتدا باید ذهنتان را به روی توانگری بگشایید. حضرت علی(ع) در این باره فرموده اند: «جهان هرکس به اندازه وسعت فکر اوست».

به عبارت دیگر شما همانی هستید که فکر می کنید. همانی خواهید شد که آرزویش را در سر می پرورانید.

واکنش مثبت

آیا تا کنون از خود پرسیده اید؟ چرا گروهی از انسان ها بر مشکلات و موانع و ناهمواری های زندگی غلبه کرده و به اوج قله های موفقیت صعود می کنند و گروهی دیگر مغلوب سختی ها و ناملایمات می شوند و از پای در می آیند؟

چرا افرادی پیوسته برنده و سربلند هستند و گروهی با شکست و ناکامی مواجه اند؟

و از همه مهم تر این که، چرا موانع و تندی های روزگار گروهی را سرسخت و توانا و آبدیده می کند، برخی دیگر را ذلیل و بی چاره و ناتوان؟

واکنش مثبت در برابر موانع و ناملایمات، هرچند ممکن است در کوتاه مدت اثر نبخشد ولی در بلندمدت نتایج مثبت و سازنده آن شکوفا خواهد شد.  از طرف دیگر واکنش های منفی ممکن است همچون مسکن در کوتاه مدت مسائل را به ظاهر حل کند اما بعدها موجب بروز مشکلاتی جدی تر خواهد شد.

برنده ها پذیرفته اند که هر انسان زنده مشکل دارد، هر مشکل فرصتی است مغتنم برای پیشرفت و کسب موفقیت.

 مشکلات، انسان های با اراده را صیقل می دهد و به موفقیت نزدیک تر می کند. چراکه آنان از موانع و سنگ های بین راه پله می سازند.